Een wandelingetje...

in de bergen.

14 mei.

Om de visgeur kwijt te geraken wilde ik wel eens een dagje gaan uitwaaien in de bergen.
Het rode cirkeltje was het beginpunt en het groene cirkeltje het doel van de dag, een van de hoogste bergtoppen van de omgeving.


Mijn gezelschap van de dag.


Best nog veel sneeuw...


Een leuke evenwichtsoefening want het wandelpad is onzichtbaar en naast het wandelpad zak je een meter in de sneeuw...


Aangekomen bij het eerste meer. Mijn zwembroek (die in mijn rugzak zat) had duidelijk ik niet nodig...


Want er lag nog een beetje ijs op...


Veel ijs...

Even pauzeren, een groep is zo sterk als de zwakste schakel. En dat was ik in het begin van de dag maar toen de zon begon op te duiken en we wat hoger in de bergen waren kon ik mijn klim-kruip-en-springkunsten volledig laten gaan...


Altijd handig, zoeen bankjes...


Even stopppen om onze sokken uit te wringen. Want ze waren een beetje nat door al dat sneeuwstappen...


Niet dat het veel uitmaakte want blijkbaar hebben ze ook moerassen in Noorwegen...


Meer nummer 2


Hoger en hoger, verder en verder van de beschaafde wereld...




Je kon enkel de wind en het stromende smeltwater horen...


Mijn vrouwelijk gezelschap van de dag. Oorspronkelijk wilde ik enkel met Raimon de bergen in, maar de vrouwtjes hebben flink hun mannetje gestaan...




Daar is het beloofde zonnetje en blauwe hemel...


Molde is intussen niet meer zichtbaar...


Sneeuw, heel veel sneeuw...

Het derde meer.



De andere kant, het begin van de Julsundfjord.


Op ongeveer 50meter in hoogte voor de top van de berg Skolmelia(624meter) gingen we even uitrusten en op noorse wijze een kleine bbq houden voor het middageten. De zon liet zich volledig zien dus konden kousen(sokken voor de Nederlandse lezers) en schoenen en alles dat nat was snel uitgetrokken worden om te laten drogen.

Even poseren voor een foto. Tegen een vriendenprijsje is deze plaat beschikbaar in posterformaat om boven jullie bed te hangen...


Als je goed kijkt, kan je rechts onderaan nog het Rica Seilet Hotel zien...


Tijd voor een kleine siësta...


Op de terugweg richting beschaafde wereld gingen we nog een meer van dichtbij bekijken.


En enkele stenen er op gooien om te zien hoe stevig die laag ijs nog is...



Dat meertje werd gevormd door deze netjes geknutselde dam...


En bijhorend riviertje...





Ik wilde dat even van dichtbij bekijken...


En kwam snel tot de conclusie dat het water koud was. Hééél koud...



De terugweg was iets vermoeiender en langer dan verwacht, maar onder het motto "we zijn niet verdwaald, we zijn op avontuur!" hebben we de weg naar onze warme douche teruggevonden...

Als afsluiter een filmpje waar je kan zien hoe een spanjaard door sneeuw loopt...