Op verkenning

Zaterdag 30 januari.
Gelukkig ben ik hier geland en gestrand net voor het weekend dus ik had enkele dagen om me wat aan te passen en mijn weg te zoeken zonder direct op school en de studies te moeten springen. Even tijd dus om rustig aan eens de stad te gaan bezoeken en verkennen. De bussen rijden hier zo vaak net zoals het hier sneeuwt, dus verplaatsen is geen probleem. Veel hebben we (klasgenoot en mede-belg Sebastien was mee op verkenning) eigenlijk niet gedaan. Eerst de toeristische dienst gezocht (en gevonden), maar die was dicht dus daar zijn we niet wijzer van geworden. Het volgende op onze weg was een winkelcentrum, waar we gewoon eens zijn doorgelopen om het eens gezien te hebben, we waren niet van plan om iets te kopen, het is hier toch te duur:) Ze noemen het ook wel eens ‘windowshoppen’. Wat meteen opviel was dat daar mensen waren, inclusief puberale noorse hangjongeren, want het was te koud om in pyamabroek (ik denk dat dat hier mode is) buiten te gaan zitten. Nog nooit zoeen massa bij elkaar gezien hier in Molde, waarschijnlijk was dit heel druk naar noorse normen(het was dan ook zaterdagnamiddag), maar ik vond het er rustig en gezellig vertoeven.

Dan maar verder op verkenning, zonder te weten waar we eigenlijk naartoe gingen. Dus heb ik even mijn creatieve neus opgezet en ben in mijn simpele kloffie een hotel binnengestapt die duidelijk boven mijn stand was. Zonder wat handdoeken, zeepjes en flesjes shampoo mee te nemen van op de kamers (dat is toch een klassieker als je op hotel gaat) en zonder even langs het buffet te passeren heb ik een stadsplannetje gevraagd en dit ook zeer vriendelijk gekregen. Subtiel toeristisch(zonder heuptas en camera rond de nek, de sandalen en witte sokken liggen thuis) met stadskaart in de hand baande ik me verder door de sneeuw en de straten. Als laatste hebben we eens gekeken waar de andere studentenkamers (fabrikkvegen) zich precies bevonden met het oog op een eventuele verhuis richting centrum.

De avond begon te vallen rond half5 in de namiddag dus we gingen maar terug naar ons ‘vertrouwde’ stekkie in kvam. Om een vervolg te naaien aan het socialiseren (toch wel een prioriteit de eerste weken) van vrijdagavond heb ik hier en daar eens gekeken en gevraagd via het internet wat er zoal te beleven viel op een zaterdagavond. De boodschap was snel duidelijk; ‘kom naar Fabrikkvegen en breng je eigen drinken mee’. Dat laatste is namelijk DE regel bij uitstek onder studenten in deze landen, ik denk ook dat het iets typisch erasmus-achtig is en waarschijnlijk gebeurt dit gewoon overal. Aangezien ik tijdens mijn eerste winkelbeurt een hartaanval en enkele appelflauwtes moest vermijden (een mens kan niet praten zonder te overdrijven nietwaar) en andere dingen belangrijker vond om te kopen dan bier of andere alcoholdragers, was ik dit laatste natuurlijk vergeten. Geen probleem, denk je dan, je loopt gewoon nog even naar de winkel een haalt enkele pilsjes en klaar is kees. De winkels zijn hier open tot een uur of 10 in de avond, dus da’s best wel handig. NEEN. Er bestaat één of andere prachtige en zeer logische regel of wet die zegt dat er na 18u geen alcohol mag gekocht worden. Dat was dus een njet maar is eigenlijk voor de rest van de avond geen probleem geweest. Ik denk dat amerikanen dit ‘going dutch’ noemen, nu weet ik waar ze het vandaan halen.
In Fabrikkvegen was het héél gezellig, er werd wat gedronken, gepraat, gelachen (ik mis soms wel wat lekker grillig belgisch sarcasme en ironie, maar dat is te moeilijk voor de rest van de wereldbevolking), ik maakte kennis met nog wat mensen en nog wat verschillende nationaliteiten, het gewone erasmus-gedoe denk ik dan. Misschien maak ik binnenkort eens een lijstje van de verschillende nationaliteiten die ik hier al ontmoet heb, Brussel is er denk ik niks mee vergeleken. Zoals in België het ook de gewoonte is werd er hier ook veel te laat richting stad vertrokken. Klein detail, in tegenstelling tot België sluit alles hier wel om 2uur. Er zijn hier in Molde tot zo ver ik weet twee plaatsen die studentwaardig zijn om eens langs te gaan. Ik denk dat ze hier niet meteen vriendelijk gaan lachen naar een paar buitenlandse studenten als je zomaar zou binnenstappen in een inheemse bruine kroeg waar je de grootste intellectuele bewoners van de stad kan ontmoeten. Ik heb het nog niet gedaan want ik weet nog niet waar deze ‘brown pubs’ zich bevinden, maar het lijkt me wel wat om eens te doen. Bij voorkeur tijdens een live-optreden van een of andere lokale jazz-band, het moet hier toch voor iets ‘de stad van de rozen en de jazz-muziek’ noemen, alhoewel ik nog geen van beide gezien of gehoord heb.

Terug naar mijn verhaal want ik was even aan het afwijken, waarvoor mijn excuses. We stonden dus met een groepje van een vijftiental studenten aan te schuiven om ergens binnen te gaan. Net zoals je het ziet in de films met amerikaanse clubs moest je hier ook wachten en werden enkele mensen per keer binnen gelaten. We zijn met zijn allen uiteindelijk NIET binnengeweest. En waarom niet? Door de fantastische noorse logica. Hier mag je gratis binnen voor 12u30, na 12u30 (wij waren daar om 12u35) moet je 50NOK (ongeveer 6 euro) betalen. En het is maar open tot 2 uur!!! Begrijp je? Ikke ni...

De andere plaats was een bar van een hotel, met daaronder een club-gedeelte. In de bar zelf was het best gezellig, er was een optredentje van een modern viking-figuur met elektrische gitaar in de hand. Een rockende veertiger in jeans en hemd, rond, kaal hoofd, lange grote dikke grijze baard en een modern trendy design ikea-brilletje, zoiets als wat Tom Lanoye en Geert Lambert op hun neus hebben staan. Beneden echter was er, zoals veel plaatsen in Noorwegen, niks. Geen muziek, geen dozijn halfnaakte noorse disco-dellen waarvan hun kleedjes hun achterste minder bedekken dan ik in mijn eigen t-shirts (Om hevige reacties en rellen op deze blog te vermijden vermeld ik er toch maar bij dat ik in tegenstelling tot de betreffende noorse dames WEL altijd een broek draag). We zijn dan met zen allen gewoon teruggekeerd naar de studentenblok waar we begonnen waren en hebben daar net hetzelfde gedaan als de uren voordien. De drank was toen wel al geledigd, sommigen hadden meer dan genoeg op, maar de ambiance was er niet minder om. Een laatste opvallend iets van die avond is dat er toen aanzienlijk wat mensen gretig op het kraantjeswater vlogen, dat heb ik in België nog niet zien gebeuren op zoeen avonden...

Wit en grijs zijn een beetje de twee sleutelwoorden die de omgeving samenvatten...

Geen idee wat dit zou kunnen zijn, ludieke opmerkingen zijn altijd welkom, maar 't gaat hem er meer om hetgeen er achter te zien is...

Als ge nu ne foto trekt, precies op da randje, dan moet ge thuis geen kaderke meer kopen om uwe foto in te steken

Het Stadion van FC Molde. Ik denk dat ze hier een langer winter-stop hebben...


Het Rica Seilet Hotel (ongeveer 130 euro voor een nachtje)

Molde is een stad. Dat is toch wel duidelijk zeker?

Molde domkirke. Ze zijn de toren vergeten dus hebben ze er hem maar naastgezet...

Weetje: Het officiële geloof van Noorwegen is het evangelisch-Lutheranisme (protestantse geloof)

Zonsondergang rond halfvijf in de namiddag. Links ziet u de studentenkamers van Fabrikkvegen.

Ik denk dat ik ginder moet zijn als ik eens een dagje wil gaan snowboarden. Maar ik heb al te horen gekregen dat dit mij wel eens gemakkelijk 100 euro voor een dagje kan kosten en dat voor slechts 2 pistes. Dan toch liever een keertje een stuk vlees op mijn bord...

Ik vraag mij af wanneer dat hier gaat beginnen dooien... En hoelang het gaat duren voor al die sneeuw weg is...

In sommige werelddelen dumpen ze hun afval in het water of zijn het gewoon open rioleringen. Hier dumpen ze er hun sneeuw...

QUIZ TEGEN HET GEMIS!

Toen ik thuis vertrok was mijn lichaamsgewicht 69,45kg droog aan de haak.

Hoeveel zal ik wegen als ik eind juni terugkeer naar België? Ik ben 1m88. Gewicht in kg op 2 cijfers na de komma.

Waag een gokje.

Degene die er het dichtste bij zit krijgt een leuke prijs!