Die meneer was een noor. Dat is op zich niet zo opmerkelijk, maar wel dat hij 89 jaar was, en nog zeer goed te been. In degelijk verstaanbaar engels, ik ken niet veel mensen die op zoeen leeftijd engels spreken, wist hij me te vertellen dat hij zich niet meer kon herinneren wanneer het voor het laatst zo hard en zo veel gesneeuwd had in Molde. Hij vertelde dat hij uitkeek naar de lente en toen ik vroeg naar hoeveel het hier zo regent zei hij; nou ja, iets minder dan in Bergen. Bergen ligt 500 kilometer zuidelijker dan Molde en heeft een gemiddelde neerslag van 2250 mm per jaar en staat ook gewoon bekend omdat het daar zoveel regent. Ter vergelijking; in België regent het gemiddeld 800mm per jaar, dus hier is dat bijna drie keer meer. Dat belooft hier nog PLEZANT te worden, en de belgen maar altijd klagen wat voor een slecht weer het is. Verder wist die oude moldenaar me te vertellen dat hij in 1940 een wegenwerker (sneeuwruimer schijnt hier ook een prima beroep te zijn) was toen de duitsers arriveerden, dus hij moest niet in een kamp gaan werken en dat hij 25 jaar heeft gediend voor de noorse luchtmacht.
Voor de avond stonden er enkele activiteiten op het programma met de buitenlandse studenten. Aan het studentencafé ‘Valhall’ in de schoolcampus was er een sneeuwman-wedstrijd en daarna nog enkele groepsspelletjes. Er waren een viertal groepjes van elk 3-5 personen en de opdracht was duidelijk, maar niet simpel; maak een ORIGINELE sneeuwman, creativiteit werd beloond, dus enkele bollen op een hoopje zou niet veel punten scoren. Ik zag een groepje enkele stoelen gebruiken als frame en dat bracht me op een (beter) idee. Samen met Sebastien en een noor (Erik, een huisgenoot) die aardig wat gin-tonic lust. Dat werd die avond ‘creativiteit in een flesje’ genoemd. We gingen wat klungelig aan het werk met sneeuw en water en velen namen ons niet erg serieus in het begin. Toen onze creatie voor 80% af was, kregen we nog wat assistentie van een andere noor en een slovaakse die er nog een mouw aan gebreid hebben. Als dit laatste figuurlijk of letterlijk moet genomen worden kan je zien in de foto’s hieronder. Na mijn creatieve ingeving, mijn sublieme afwerking en wat aardige aanvullingen van mijn teamgenoten is het uiteindelijk nog behoorlijk goed gekomen. Wat het resultaat geworden is en waar we gestrand zijn in de wedstrijd laat ik jullie nog in het ongewisse.
Nadien nog enkele spelletjes gespeeld en ons verwarmd aan een grote ketel warme chocolade-melk. Om bescheiden te blijven ga ik gewoon zeggen dat het best leuk en gezellig was. Velen hadden donderdag vroeg les dus het werd niet te laat, maar de laatste bus richting centrum was wel al enige tijd gaan vliegen. Met een groepje van acht hebben we dan nog een aangename maar ijskoude nachtwandeling gemaakt richting fabrikkvegen. Het gezelschap, de heldere pikzwarte hemel met zijn oneindig aantal lampjes en de ijskristallen in de sneeuw die door het maanlicht reflecteerden als miljoenen diamantjes op onze weg deden alle kou vergeten. Ook de dagelijkse volle maan die ons pad verlichtte zal niet snel vergeten worden...
Niet wegdromen door deze poëtische taferelen, hou de oogjes open en de glimlach klaar, want ik heb nog wat om naar te kijken.
Oh, had ik gezegd dat het mijn eerste nacht in mijn nieuwe verblijfplaats was? Dit is het uitzicht van uit mijn nieuwe kamer...
Dit is misschien iets duidelijker...
De sneeuwman-wedstrijd dus. Dit is onze creatie, hij werd 'Lieutenant Dan' genoemd, naar het personage uit de film Forrest Gump, de kreupele luitenant...
Het nederlands-letse ontwerp.
Om het concept duidelijker te maken is het beter als je het van langs de zijkant bekijkt, in profiel een beetje...
Het duits-oostenrijkse model. Ik kon het niet laten de opmerking te geven dat 'deze sneeuwman een beetje lijkt zoals degenen die hem gemaakt hebben'. . .
EN DE WINNAAR IS . . .
DIE VAN ONS!!!!!!
En wat hebben we gewonnen????
Een grote doos vol snoep :)
0 reacties:
Een reactie plaatsen