Fabrikkvegen

Dinsdag 2 februari.
Vandaag ben ik naar Fabrikkvegen verhuisd! Het was toch wel even vreemd weer de koffers te moeten pakken en weer weg te gaan, alsof ik terug opnieuw moest beginnen, en in feite was dat ook wel zo. Alsof het nog niet moeilijk genoeg was geweest maar dat is een risico die ik wilde nemen, er kon nog wel wat bij. Het gras is niet altijd groener aan de overkant (of sneeuw is niet altijd witter aan de overkant) dus ik wist eigenlijk niet zeker als ik hier wel beter zou zitten, het kan natuurlijk altijd slechter. Sebastien heeft me geholpen met verhuizen (waarvoor dank!), maar ik kon toch niet alles in een keer meenemen, dus ik moest toch nog eens op en af van kvam naar fabrikkvegen. Ik deed mijn nieuwe kamer open en ik voelde meteen dat het goed zat. De kamer is zeker evenmooi (iets kleiner, veel gezelliger), een prachtig uitzicht, een groter bureau, een ruimere kast, en zelfs een eigen lavabo met spiegel! Dat klinkt misschien gek maar die had ik niet op kvam en da’s niet zo handig voor het scheren en voor de lenzen in en uit te doen. Voorts gewoon gemeenschappelijke wc en douche en een keuken met heel veel opbergplaatsen en een grote frigo en diepvriezer. Het beste moet nog komen. Dit moet normaal allemaal met zes gedeeld worden, maar ik zit hier maar met twee anderen! Dat wist ik natuurlijk op voorhand want ik had zelf de kamer gekozen en ik wist hoeveel mensen op deze verdieping verbleven, dus ik zit hier zeker even rustig als op kvam.

En wie zijn die twee anderen? Wel dat zijn twee noren uit Bergen (herinner u die 2 noren die zondag in mijn voetbalploegske zaten), Erick en Thomas (dat moet je in het noors uitspreken als ‘tommasj’). Ze hebben meteen plaats vrijgemaakt in de keuken, frigo en diepvriezer en enkele van hun regels zijn:

- Everything goes laid back here…
- If you want to fit in, I hope you like the Dire Straits
- If the Dire Straits are on, we sometimes put the music a little bit louder

Er zijn nog enkele andere regels ook maar die ga ik beter niet zomaar in het openbaar gooien. Voor de rest zijn het zeer gemakkelijke kerels, ik hoef bijvoorbeeld niet meteen wc-papier of afwas-product te kopen, zolang er nog is, is’t goed. En voor de rest moet ik het maar vragen of nemen als ik iets nodig heb. Zo heb ik het graag, op die maniere creëer je de meest ideale rustgevende en ontspannende leef_ en studeeromgeving.

Na alles weer uitgepakt te hebben ben ik weer voor het eerst in mijn nieuwe omgeving gaan winkelen. Op 200 meter hier vandaan is er een vééél grotere en goedkopere winkel. Bovendien hebben ze hier ook alles! Zo groot, zoveel aanbod, en niet weten waar te beginnen en niet weten waar te vinden wat je nodig hebt. Verloren lopen en niet kunnen kiezen door het ruime aanbod, ik voelde me weer even thuis en in het jaar 2010, lang leve de eeuw van de hypermarkten. Op zoeen momenten besef ik nogmaals eens te meer wat voor een geluk ik heb een (rotverwende) belg te zijn.

Ik leef weer helemaal op en zie het allemaal weer heel goed zitten, nu eerst nog verder de eerste lessen afwachten zodat ik kan zien wat ik nog allemaal moet ophalen.
Mijn erasmus-avontuur kan nu pas echt beginnen, ook al is het al zes dagen bezig...

Een zonnige ochtend, maar wel -7 °C

Het zicht vanuit de cafetaria, ik heb er nog altijd niet bij stilgestaan wat voor een prachtige omgeving het hier is, het dringt nog altijd niet tot me door denk ik...

En de avond valt alweer...

De foto's zijn nu toch al wat minder wit-grijs...



Op de bus richting nieuwe verblijfplaats met de laatste spullen...

De mooiste staat eigenlijk onder aan...

Deze bedoel ik dus, wel jammer van de weerspiegeling van het busraam...