3 weken al???

Donderdag 18 februari.
Vandaag is het drie weken geleden dat ik het belgenland verlaten heb. Drie weken? Wow, dat is precies héél snel gegaan, het is soms alsof ik hier al veel langer zit of ik sommige mensen hier al veel langer ken. Aan de andere kant is het ook nog máár drie weken, ik zit hier nog ruim vier maanden en daar ben ik niet rouwig om.

Dinsdag ben ik eindelijk naar de ‘tourist office’ geweest waar ik een vloedgolf aan informatie over me heen gekregen heb. Nog héél wat dingen die ik hier héél graag wil gaan doen, mijn kamer loopt weer vol van enthousiasme, goesting om rond te trekken en zin voor avontuur. Maar ik vergeet niet dat ik hier wel degelijk ben om ook te studeren en dat moet principieel op nummer 1 blijven staan dus de komende weken zal er voornamelijk voor school gewerkt worden. Ik moet nog altijd heel wat ophalen, en tussendoor wat plannetjes maken en kijken om later wat leukere dingen te gaan doen.

Het is hier in tegenstelling tot in België héél mooi weer, heldere hemel, volle zon, maar het is wel opnieuw een pak frisser geworden. ’s Ochtends en ’s avonds tussen de -5°C en -10°C en overdag ziet het kwik de nul niet naderen. De straten zijn zichtbaar geworden maar voor de rest is het hier een keihard en levensgevaarlijk glad ijs-landschap, maar het zonnetje maakt veel goed. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit al in februari met de zonnebril op de neus naar school ben geweest.

Zaterdag 20 februari.
Wederom een stralende dag maar de thermometer gaf deze morgen wel -10°C aan dus dat wordt weer een extra laagje kleren aantrekken.

Gisterenavond nog eens meegedaan met de wekelijkse quiz die deze keer gericht was op ‘superhelden’. Ik heb aardig mijn steentje kunnen bijdragen deze keer maar mijn mening blijft onveranderd. Het weekend begint dus dan moet je gewoon rustig wat drinken, een praatje maken of gezellig een potje biljart spelen in plaats van te zitten stressen en u hoofd te breken over vragen waarvan je het antwoord zou moeten weten maar er op een vrijdagavond net even niet op kan komen. Omdat de laatste bus er veel sneller aankwam dan iedereen wou hebben we zelfs niet op de resultaten gewacht en zijn we redelijk vroeg richting centrum getrokken. Er waren niet veel enthousiastelingen om te voet te gaan, je zou voor minder bij -10°. Vandaag heb ik vernomen dat we op de tweede plaats zijn gestrand met de quiz dus dat was eigenlijk zo slecht nog niet.

Na drie weken heb ik EINDELIJK mijn mp3-speler eens volgestouwd met muziek dus nu kan ik gezellig met een muziekje in de oren verder door het noorse landschap. Beeld zonder klank is ook maar een beetje flauw na verloopt van tijd.

Mijn eerste goede werk voor vandaag zit er dus op. Al drie ongelooflijk weken voorbij, nog vier (...) maanden te gaan...

Ik vraag me af wanneer het eerste gemis of de eerste heimwee gaat toeslaan, ik denk dat het menselijk is dat dat vroeg of laat me wel eens zal overkomen. Er vroeg me deze week iemand als ik al iets of iemand miste van het thuisfront en ik antwoordde vrij overtuigend; ‘hmm... Nee, eigenlijk niet...’

Maar toch...



Omdat er zoveel vraag naar is, nog enkele plaatjes:

GOEIEMORGEN!


Een berg en een fjord, dat zie je veel hier...



Ik vraag me af hoeveel mensen ik al jaloers gemaakt heb met mijn foto's.
Da's ook stiekem mijn bedoeling, de kwelduivel in mij...
Gemeen he? En dat terwijl zoveel mensen denken dat ik zo lief ben...



Jazzboy speelt een geluidloos deuntje in de stralende zon, de bergtoppen als zijn eeuwige toeschouwers...




Ik zou eens moeten beginnen met mijn zoektocht naar de bruine jazz-kroegen hier...



Zoals eerder vermeld kan ik nu eindelijk door Molde gaan met muziek in de oren.
Maar waarom liggen er twee iPods voor mijn neus? En welke is de mijne?


Spelletje: zoek de zeven verschillen...